overzicht van alle verschenen columns

<-- vorige twintig volgende twintig (van 92) -->


De risicoloze samenleving

door Lisa Doeland

In De Groene Amsterdammer van vorige week staat een artikel over de dood van de stripheld "Captain America". Wat is er met hem heengegaan dat er een artikel aan zijn dood gewijd wordt? vroeg ik mij af. >>> (22 april 2008)


ClintonObama

door Stijn Sieckelinck

In de geest van Paul van Ostaijen. >>> (1 maart 2008)


De tien geboden van de maffia: moreel, non-moreel, of immoreel?

door Stijn Sieckelinck

Er was geen Da Vinci-code voor nodig en ook geen batterij forensische wetenschappers zoals bij de analyse van de lijkwade van Turijn of de zweetdoek van Oviedo. Een beetje gedegen politieonderzoek volstond om de tien geboden van de Siciliaanse maffiafamilie Cosa Nostra (Onze Zaak) te ontrafelen. En voor de openbaring zorgde dan weer de media. >>> (3 december 2007)


Zelfliefde

door Stijn Sieckelinck

De filosoof en de zelfliefde. Het ultieme teken van zelfgenoegzaamheid of juist de hoogste vorm van Wijsheid? >>> (26 oktober 2007)


Terreur oprekken = idealisme inpolderen

door Stijn Sieckelinck

De strijd tegen terrorisme heeft een punt bereikt waarop niet alleen onze privacy in het gedrang is, maar ook ons recht om het fundamenteel oneens te zijn met elkaar. Door activisme bij voorbaat verdacht te willen maken om de democratie te beschermen, toont een meerderheid in de Tweede Kamer dat ze eigenlijk bang is voor het idealisme dat juist nodig is voor een florerende democratie. >>> (30 augustus 2007)


Something rotten in the kingdom of Japan

door Philip Romer

Ik wil het even hebben over een klein land met een monarchie en een meerpartijenstelsel in de politiek. Iedereen weet het bestaan ervan maar gek genoeg wordt er niet vaak naar gekeken in de wereldpolitiek. Althans, niet zo streng als dat men kijkt naar landen als China, Taiwan, en Zuid en Noord Korea. Ik heb het over Japan. >>> (1 januari 2007)


Intellectuele Larven

door Hans Kennepohl

Als intellectueel hou ik mij het liefst buiten het publieke debat. “Publiek” is immers per definitie onverenigbaar met “intellectueel”. >>> (1 november 2006)


Filosofie is totaal nutteloos

door Hans Kennepohl

In het NRC van 20 april werpt Maarten ’t Hart zich in de strijd om de arme middelbare scholieren te behoeden voor zinloze moeilijke filosofische teksten. Al dat geleuter over de vrije wil brengt ze geen snars verder en waarom geen handige vaardigheden zoals solderen bijbrengen? Als je horloge stilstaat, heb je niets aan de bespiegelingen over tijd van Kant. Maarten zet zijn betoog kracht bij door te wijzen dat filosofie en flauwekul met dezelfde letter begint. Hoewel ’t Hart nou niet een wonder van retorica is (niet geheel toevallig een met de filosofie nauwverwante discipline) is de onnuttigheid van filosofie wel een steeds terugkerend thema. De filosofie moet zich legitimeren tegenover wetenschap en kunst. Allemaal leuk en aardig die verheven, moeilijke en lange boeken, maar wat kopen we er voor? >>> (1 juni 2006)


De Oplossing

door Hans Kennepohl

“Puzzelen?” vroeg ik, een beetje moeilijk kijkend.

“Gisteren gedaan met een vriendin, was erg leuk” >>> (1 mei 2006)


Filosofie is...

door Hans Kennepohl

Hans Kennepohl zoekt naar leuke omschrijvingen van Filosofie.
Filosofie is... >>> (1 april 2006)


Amsterdam Dream Alive

door Hans Kennepohl

De dwaas liep met een fietslampje op de Dam. “Ik zoek Amsterdam!”. De mensen met hun boodschappentassen stopten even. “Wij hebben Amsterdam gedood! Jullie en ik!” Maar de mensen vonden het maar een beetje raar en keken liever naar het levende standbeeld. >>> (1 maart 2006)


Echte liefde

door Hans Kennepohl

Romantiek is overal. Op de met 35% afgeprijsde huismerkshampoo “Aloe Vera en Komkommer” wordt ik uitgenodigd weg te dromen bij “regen die valt, een verkoelende schaduw. Kalm stromend water, sneeuwvlokken in je dromen”. Ik mis alleen nog de achtergrondmuziek. In de drie minuten onder de douche, voordat ik mij naar mijn drukke baan spoed, kan ik heel even de authenticiteit van de natuur ervaren. Helaas staat achterop datzelfde flesje de ontluisterende werkelijkheid van 2-bromo-2-nitropropane-1, PEG-4 rapeseed(...?)amide en sodium benzotriazolyl butylphenol sulfonate. >>> (1 januari 2006)


Tegen de vrouwen

door Hans Kennepohl

Ik ben een kind van de jaren zeventig. Dat betekent opgroeien op het hoogtepunt van het feminisme. Mannen waren agressieve, op sex beluste beesten. Vrouwen waren goed. Als vrouwen de macht zouden hebben waren er nooit meer oorlogen. Waren mannen maar zoals vrouwen, iedereen zou meer gericht zijn op onderlinge relaties en de eeuwige wereldvrede zou uitbreken. >>> (1 december 2005)


Het tienvoudige pad naar volwassenheid

door Hans Kennepohl

Als er iets is waar kinderen goed in zijn, dan is het verwondering. En laat filosofie nou net daarmee beginnen. “Verwondering is een voorstelling die de geest bezighoudt omdat deze voorstelling niet verbonden is aan andere voorstellingen”, stelde Spinoza. De geest komt letterlijk tot stilstand in een moment van cognitieve meditatie. Voor de eerste keer sneeuw zien en pas voelen wat het is als het in je zakken smelt. >>> (1 november 2005)


Loos alarm

door Hans Kennepohl

Na maar liefst vijf jaar stopt Rinus Vermuë met deze column en ga ik het eens een seizoen proberen. Plechtig neem ik het stokje over en het eerste wat een beginnend columnist dan natuurlijk moet doen, is stevige profilering ten opzichte van zijn illustere voorganger. Want waar Rinus de eerste jaren nog vrolijke filosofische columns schreef over allerhande onderwerpen, werden deze allengs meer mediapolitiek getint en terroriseerden uiteindelijk Theo, Pim en Osama permanent de website van Felix & Sofie. Maar politiek is geen filosofie en zeker de politieke discussie in de media niet. >>> (1 oktober 2005)


Ostracisme

door Rinus Vermuë

Nu ik een tijdje meegedraaid heb in het Amsterdamse circuit weet ik het zeker: de grachtengordel speelt de bal rond in de eigen ploeg en vreemden komen er niet in. Ik kom maar van het platteland en weet niet welke personen zoal gevoelig liggen, maar als ik dan eens een gast ter sprake bracht, hoorde ik zo vaak ‘die staat bij mij op de zwarte lijst’, ‘die komt er bij mij niet in’, of ‘sinds ik hem dat heb horen zeggen, wissel ik geen woord meer met hem’… zo vaak, dat ik begon door te krijgen waarom ik toch altijd weer dezelfde namen tegenkom. >>> (1 juli 2005)


Creationisme

door Rinus Vermuë

Mevrouw van der Hoeven vindt het jammer dat geloof en wetenschap gescheiden zijn (Volkskrant, 21 mei)*). Een gedachte die je van een willekeurig persoon accepteert, maar tegelijk afdoet als onnozel. Maar van deze mevrouw zijn ze onacceptabel, want ze is minister met ‘Wetenschap’ in haar portefeuille. Help, de wetenschap verzuipt in meninkjes en geloofjes! >>> (1 juni 2005)


Revisme

door Rinus Vermuë

Enige jaren na zijn bekering tot het katholicisme blikt Gerard Reve terug op wat hij noemt zijn ‘bevrijding’: ‘Ik ontdekte een bepaalde verwantschap, een parallelliteit van mijn religieuze voorstellingswereld met die van de Rooms Katholieke Kerk. En, na al die jaren dat ik al in feite tot die geloofsgemeenschap had behoord, vond ik het fatsoenlijk nu ook maar toe te treden’. Reve zal het worst geweest zijn dat paus Johannes Paulus II homoseksualiteit een ‘objectieve stoornis’ genoemd heeft. De echte gelovige gaat voor de beleving van het mysterie en niet voor een of andere middeleeuwse stellingname daarachter. >>> (1 mei 2005)


Positivisme

door Rinus Vermuë

In de media wordt mij de laatste tijd een wereld opgediend die ik vaak helemaal niet herken. Over welk land zouden ze het hebben, denk ik, als ik ze hoor over een bananenrepubliek, een op handen zijnde staatsgreep of een onafhankelijkheidsverklaring. Maar dan blijkt het gewoon over Nederland te gaan. Wat is er aan de hand? >>> (1 april 2005)


Het vermoeiende gezonde verstand

door Rosalie de Wildt

Zo, daar zitten we dan. Het is weer gelukt. Overal vandaan gekomen en op tijd weer binnen. De afgelopen twee uur hebben we allemaal wat gegeten. Sommigen hebben de tijd genomen om met aandacht te genieten van zowel het prepareren als het verorberen van hun maaltijd. Maar anderen zijn nu al nauwelijks meer in staat zich te herinneren wát het was waarmee ze zojuist gedachteloos en gehaast hun lichaam aan het voeden zijn geweest. Er moest nu eenmaal tempo gemaakt worden om op tijd te zijn voor het géestelijke voer dat deze samenkomst-op-niveau ons maandelijks tracht toe te dienen. >>> (8 maart 2005)


<-- vorige twintig volgende twintig (van 92) -->

Zoek in het archief